Υπάρχει ένας τοίχος διαφανής, μα

Υπάρχει ένας τοίχος διαφανής, μα τόσο παχύς και σκληρός, που μπαίνει ανάμεσα στα στόματα και στοιχειώνει τις συζητήσεις μας.

«Μας κάνεις για τη θέση, αλλά δεν έχεις προϋπηρεσία». «Είσαι υπερεπαρκής για τη συγκεκριμένη δουλειά, θα σε αδικούσε». «Πρέπει να είσαι ντόπιος, γιατί ο μισθός δεν επιτρέπει πολλά έξοδα». «Σου δίνω μισθό, αλλά ασφάλιση και ένσημα γιοκ». «Η θέση δεν υφίσταται πλέον (δόθηκε σε γνωστό με λιγότερα προσόντα)». «Λυπάμαι που πρέπει να γίνει έτσι, αλλά μέσα στις περικοπές της εταιρίας περιλαμβάνονται και απολύσεις προσωπικού». «Πέτρο, θα σταματήσουμε το φροντιστήριο γιατί δε βγαίνουμε, αγάπη μου». «Ο γιατρός μας ζήτησε 2.500 ευρώ για να γίνει η επέμβαση άμεσα, αλλιώς...». «Έχω να πληρωθώ έξι μήνες και το δάνειο για το σπίτι τρέχει. Δεν έχω άλλη γη να πουλήσω, ρε Ελένη, τί να κάνω;». «Οι τράπεζες έχουν γίνει, φίλε, μάντρες αυτοκινήτων. Δεν έχει ο κόσμος να πληρώσει τις δόσεις». «Πρέπει να γράψω γρήγορα το διδακτορικό μου αφήνοντας πράγματα στη μέση. Μου κόβουν τη χρηματοδότηση σε τρεις μήνες». «Ποια έρευνα; Εδώ δεν έχουμε να πληρώσουμε τους τεχνικούς. Αδειάζουν τα εργαστήρια. Κάνουμε οικονομία και στο κωλόχαρτο». «Αναγκαστικά ρε Μάνο θα φύγω έξω. Γιατί να κάνω έρευνα στην Ελλάδα; Εδώ το ΙΚΥ αναστέλλει τις όποιες, τρομερές του υποτροφίες». «Κλείνω το γραφείο. Δε βγαίνω μόνη μου, θα επιστρέψω εκεί που ήμουν ασκούμενη». «Τσα! Μου κόψανε τη σύμβαση, τώρα έχω χρόνο για όσους καφέδες θες, αλλά κερνάς εσύ!». «Κοιτάζω για ειδικότητα στην Αυστραλία. Ειρωνία, αλλά μάλλον θα πάω στην πόλη που πήγε ο παππούς μου πριν από δεκαετίες. Αντίο πατρίδα!». «Προφανώς και θα επιστρέψω ρε συ στο πατρικό μου. Άμα παίρνω 500 ευρώ, πώς να συντηρήσω σπίτι; Και τί σπίτι!». «Μην τρομάξεις. Ο Γιάννης από δίπλα αυτοκτόνησε χθες. Χρέη». «Θα σε πάρω αργότερα, είμαι στον ψυχίατρο τώρα». «Δεν έχω όρεξη για τίποτα. Κράτα με μόνο».

Υπάρχει ένας τοίχος διαφανής, μα τόσο παχύς και σκληρός, που μπαίνει ανάμεσα στα στόματα και στοιχειώνει τις συζητήσεις μας. Και είναι στιγμές που οι λέξεις σε καρφώνουν στον τοίχο και δεν προλαβαίνεις να αρθρώσεις δικές σου.