Αποκλειστικό: η στιγμή παραλαβής της κλήσης για την εξεταστική του Βατοπεδίου

 [πειράαααζει;]

Βράδυ συννεφιασμένης Τρίτης στη Ραφήνα. Ο Κώστας στέκεται μπροστά από τον καθρέπτη του έκτου μπάνιου. Μαζεύει αργά αργά όλο το γιαούρτι από την ηλιοκαμμένη του πλάτη και πετάει στον τρίτο δεξιά νιπτήρα του μπάνιου το 1/3 της ποσότητας. Τρώει τα υπόλοιπα 2/3. Ψιθυριστά ακούγονται από τα χείλη του οι στίχοι: «πειράζει που είμαι και μεγάλη φίρμα» και φωναχτά «πειράααααζει; Πειράααζει;». Ξαφνικά μια γυναικεία φωνή ταξιδεύει από τον κήπο, τα μεσαία τρία υπνοδωμάτια και φτάνει στ’αυτιά του Κώστα:

-       Κώσταααα! Έλα, ήρθε!

Ο Κώστας βάζει στα γρήγορα το σιέλ μπουρνούζι του και πηγαίνει στην εξώπορτα γεμάτος χαρά. Παραξενεύτηκε που είδε ντιλιβερά με κοστούμι και γραβάτα, αλλά το παρέκαμψε γρήγορα.

-       Κύριε Καραμανλή, η κλήση σας.

-       Για την αποθήκη στη Φιλοθέη πάλι; Σας είπα ρε παιδιά, έχουμε πέντε αποθήκες σε διάφορα μέρη της χώρας, δεν καταλαβαίνω πού είναι το πρόβλημα. Δεν είναι πισίνες. Και όσο για το σκάφος των οχτώ ατόμων, αγοράστηκε με σκοπό να γίνονται τα υπουργικά συμβούλια εκεί. Στη θάλασσα δεν πιάνουν τα ξόρκια του ακατανόμαστου. Αλλά βλέπεις λεβεντιά, έχασα τις εκλογές. Σκατά κι απόσκατα.

-       Συγγνώμη, δεν ήμουν σαφής. Σας παραδίδω την κλήση σας από την εξεταστική επιτροπή της Βουλής για την υπόθεση του Βατοπεδίου. Έχετε το δικαίωμα να υποβάλλετε υπόμνημα.

-       Κώσταααα! Πού είσαι; Έλα να ξανακάνουμε τους μυς της πλάτης, όλο τους ξεχνάω γαμώτο μου!

-       Περίμενε μωρή Νατάσα, εδώ με στέλνουν στον τάφο για ένα σκανδαλάκι.

-       Υπόμνημα είπα, κύριε Καραμανλή.

Ο Κώστας βγάζει το γιαούρτι που είχε εισχωρήσει στο δεξί αυτί.

-       Με συγχωρείς, δεν άκουσα καλά. Ρε λεβεντιά όμως, με υπόμνημα; Νατάσα, έχεις πουθενά αλάδωτο χαρτί να γράψω; Πού να βρω ρε παιδιά καθαρό χαρτί;! Τα μισά είναι λαδωμένα και τα άλλα μισά μέσα στις άμμουδες από την παραλία. Α ρε καρντάση τί με βάζεις να κάνω βραδιάτικα...