"Η μεθοδολογία και η προσέγγιση της τρέλας μοιάζει πάρα πολύ με τρέλα. Δηλαδή πρέπει μετά από 15-20 χρόνια νοσηλείας να αρχίσουμε να θεραπεύουμε ό,τι με τη θεραπεία προκαλέσαμε στον ασθενή. Είναι σχεδόν ανόητο αυτό που κάνουμε. Το να εγκλείεις την τρέλα μοιάζει με μια προσπάθεια να βάλεις ένα μεγαλύτερο κουτί μέσα σε ένα μικρότερο, αυτό είναι αδύνατο να γίνει. Γι’αυτό έχουμε φτάσει σε αδιέξοδα".
14 σχόλια:
Είμαι η στοργή, είμαι το δάκρυ από το βλέφαρο, είμαι ο άνθρωπος που ενόχλησε το σύμπαν.....
Απλά συγκλονιστικό.
τι μπορεί να πει κανείς.
συγκλονιστικότατο.
Κριμα που το ανηρτησες τετοια εποχη, κουμπαρε μου, επειδη θα ηταν χρησιμο να το εβλεπαν πεισσοτεροι και να ειχες αρκετα σχολια πανω σε ενα τετοιο θεμα που οντως εκπλησσει πολλους με την ειλικρινεια οσων ακουγονται στη προσπαθεια για μια πιο αντικειμενικη προσεγγιση της τρελλας. Διδακτικο μεν, αλλα και συναισθηματικα δυσκολο για να το παρακολουθησει κανεις.
Καλο σου βραδυ!
Ο μέσος όρος τιμωρεί όσους δεν του παραδίδονται, έτσι doc;
(Δεν αντέχω να δω όλο το βίντεο. Αρρωσταίνω.)
Οσοι περάσουν απο δω και δεν σταθούν σ`αυτή την ταινία απλά είναι χαμένοι απο χέρι.Δεν ξέρω τι αλλο να πω .Επείδη προέρχομαι απο οικογένεια με ατομα που είχαν μεγάλες ψυχικές διαταραχές{λες και υπάρχουν θα μου πείς και μικρές }ξέρω πόσο δύσκολο είναι το ολο θέμα και πόσο ακόμη πιο δύσκολο είναι να το αντιμέτωπίσεις.Το φάρμακο σε ολη αυτή την δίνη είναι ,οσο κλισέ κι αν ακούγεται,η αγάπη.Ξέρω οτι ακουγέται τετριμένο αλλά δεν είναι καθόλου ετσι.
μην ξεχνάμε πως στον Σαίξπηρ τις μεγάλες αλήθειες τρελλοί τις λέγανε ..
Θα μου δώσετε περιθώριο να βρω λίγο χρόνο ε;Γιατί φαίνεται φοβερά ενδιαφέρον.
Εύα,
αυτούς τους στίχους δεν πρόκειται ποτέ να τους ξεχάσω. Σ'ευχαριστώ και για την πληροφόρηση για το ντοκιμαντέρ :)
Βασίλη,
πραγματικά συγκλονιστικό. Είναι πραγματικά άξιο συζήτησης το γεγονός ότι μας σοκάρει και ιντριγκάρει ταυτόχρονα το συγκεκριμένο φαινόμενο.
Κουμπάρα,
σκέφτηκα να το ανεβάσω πιο μετά, αλλά επειδή πιθανότατα θα ξανανεβάσω ποστ τέλη Αυγούστου, θεώρησα ότι όποιος θέλει θα μπορεί να το δει αυτές τις μέρες. Είναι όντως συναισθηματικά φορτισμένο, αλλά ίσως επειδή είναι απόλυτα αληθινό.
Καλημέρα!
Riski,
μεγάλη συζήτηση. Η ανθρώπινη κοινωνία έχει γενικά την τάση να απομονώνει ό,τι παρεκκλίνει από το σύνηθες και αυτό που ίσως "απειλεί" τη συνοχή της. Τα άκρα της κατανομής πάντα την πληρώνουν. Και μιλάμε για άκρα είτε στη μία είτε στην άλλη κατεύθυνση.
Τάκη,
το θέμα της αντιμετώπισης που θίγεις είναι τεράστιο. Προσωπικά με προβλημάτισε και η σκέψη που ακούστηκε κάπου στην ταινία ότι όποιος προσπαθήσει να θεραπεύσει την τρέλα, όπως λέει χαρακτηριστικά, θα το πληρώσει και ο ίδιος.
Το θέμα της αγάπης σε αυτές τις περιπτώσεις το είχαμε συζητήσει και σε μια παλιότερη ανάρτηση (βιογραφική ρήξη). Είναι πολύ ψυχοφθόρο όμως για τον αγαπημένο, τον γιο, τον συγγενή, τον φίλο. Οι ψυχικές νόσοι απαιτούν μεγάλη προσπάθεια από τον ασθενή, αλλά και από τον κοντινό του. Πονάει πολύ να βλέπεις τον άνθρωπο σου να μην επανέρχεται άμεσα και ταυτόχρονα να οφείλεις εσύ ο ίδιος να του δώσεις την αγάπη και το ενδιαφέρον που πάντα του έδινες.
Σελιτσάνε,
έχετε όσο χρόνο θέλετε, αλοίμονο.
Χρόνο δεν θέλει,
βοήθεια σας ζητά,
να ξαναζήσει.
Theorema,
χρόνο θέλει...
:)
Μη μπερδεύεσαι, δεν τους κλείσαμ' εμείς μέσα, αυτοί μας κλείσαν απ' έξω!
Το θέμα είναι Καμηλιέρη μας, ότι κάποιοι κλείσανε κάποιους κάπου...
Δημοσίευση σχολίου