Έστρωσε το κρεβάτι περιμένοντας τον. Καθυστέρησε όμως και βγήκε η ίδια για να τον βρει. Έβρεχε καταρρακτωδώς, αλλά τον περίμενε στο κρύο σταυροδρόμι για ώρα πριν αυτός εμφανιστεί από τη γωνία. Έτρεξε προς το μέρος του να την αγκαλιάσει κι εκείνος σταμάτησε κι άνοιξε τα χέρια του. Χάθηκε μέσα του δακρυσμένη. Τί κι αν είχαν περάσει μόλις λίγες ώρες από την τελευταία αγκαλιά; Τις τελευταίες μέρες δε χόρταινε να τον αγγίζει. Περίμενε πώς και πώς να νιώσει την ανάσα του στο λαιμό της. Εκείνος ανταποκρινόταν στη θέρμη των συναισθημάτων της, κάτι που της ήταν υπεραρκετό για την ώρα. Δε ζητούσε κάτι παραπάνω από αυτόν - την ευκαιρία μόνο να του δείξει τι σήμαινε γι’αυτήν η παρουσία του στη ζωή της.
...
Σηκώθηκε από το κρεβάτι και έκατσε μόνη της στην απέναντι πολυθρόνα. Κάλυψε τα γυμνά της πόδια με μια λεπτή κουβέρτα κι έμεινε πάλι στο σκοτάδι για ώρα κοιτώντας τον να κοιμάται. Ν’αναπνέει ρυθμικά δίπλα της και να σκέφτεται ότι την αναπνοή αυτή μπορεί και τη φιλά. Ότι είναι τυχερή που και αυτό το βράδυ επέλεξε τη συντροφιά της. Όχι, ποτέ δεν είχε δώσει δικαίωμα να αμφισβητήσει την αφοσίωση του σ’αυτήν. Είχε επιλέξει όμως να είναι μαζί της, εκεί ακριβώς δίπλα της και ν’αναπνέουν στο ίδιο tempo.
Οι σκέψεις της πάνε πάλι στο σταυροδρόμι. Πόσο λίγη της φάνηκε η βροχή όταν εκείνος πρόβαλε μέσα από τις σταγόνες. Πόσο ήθελε να τον αγκαλιάσει και να μείνουν εκεί διώχνοντας τη βροχή από την πόλη. Τέτοια ήταν τα δάκρυα της ευτυχίας που κάνανε τη βροχή να μοιάζει με υγρό καλοκαιρινό σούρουπο και τη μύτη τούτου του μολυβιού πινέλο στη χαρά της.
...
Φφφ είπε και έσβησε το κερί.
Η συνέχεια ΕΔΩ.
20 σχόλια:
η ευτυχια και το να νιωθεις τυχερος ειναι πραγματα απλα.
οπως και τα ομορφα κειμενα.
Τι υπέροχο να μπορείς να φιλάς την αναπνοή που λατρεύεις :-)
c'est magnifique!
Καλημέρα
Ιστορία με ομορφο τέλος-σαν παραμύθι ε?
Πάντα τέτοια
Μικρά ωραία και σημαντικά!
Καποιος ειναι πολυ ..in love, ή κανω λαθος; ;)))
Τι έχεις πάθει doc;
Πού είναι τα αίματα και οι φρίκες;
Πες μου ότι δε χρειάζεται να ανησυχώ... ;)
άλις,
πράγματα απλά που στην εποχή μας θεωρούμε δεδομένα και υποτιμούμε. Από μια βόλτα στη θάλασσα μέχρι ένα φιλί.
Λένα,
υπέροχο indeed!
Τάκη,
καλώς όρισες. Παραμύθι όντως, γιατί δυστυχώς ή ευτυχώς δε διαρκούν πολύ τέτοιες σκηνές. Δυστυχώς γιατί χάνονται και ευτυχώς γιατί μπορεί να εξελιχθούν σε κάτι διαφορετικό.
Δήμο,
μικρά λες; Μμ έτσι κ έτσι.
:)
Κουμπάρα,
ύστερα από μελέτη των αναρτήσεων τα λογοτεχνικά κείμενα που ανεβάζω συμπίπτουν με την ψυχοσυναισθηματική μου κατάσταση στο 50%. ;)
Riski,
χαχα το περίμενα!
Το πολύ αίμα το βαριέται και το βαμπίρ :P
κι εγω σημερα (που αισθανομια πολυ ευαλωτη) θα προτιμουσα κατι σε πολυ seignant. (αχ! να φυλας την αναπνοη που φιλας οταν αυτος κοιμαται ...)
Αα πολύ άγριες μου γίνατε...
;)
Μα τι ελάττωμα πια αυτές οι σκέψεις...
Όπου βρούνε σταυροδρόμι, πρώτες και καλύτερες...
Ντόκτορ, από τα καλύτερά σου!
Φοράδα,
μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι!
mamma,
ναι ε; Μμ... Σας ευχαριστώ πολύ :)
Εξαιρετικά ατμοσφαιρκό, όπως πάντα.
Όμορφο, όπως πάντα.
Ταξιδιάρικο, όπως πάντα.
Απολαυστικό, όπως πάντα.
Καλημέρα σας ντάκτερ.
Σας φιλώ και σας χαμογελώ,
όπως πάντα :-)
Χμμμ.
(Και μετά;)
Ο Σόμερσετ Μωμ λέει ότι είναι απίστευτα σνομπίστικος ελιτισμός το να περιφρονείς τις ιστορίες με happy end.Για τα happy middle δεν λέει τίποτα....
theorema,
όλα αυτά;; ;) Χαίρομαι πολύ που σας άρεσε και κυρίως που χαμογελάτε!
Τα φιλιά μου :)
Σελιτσάνε,
προεκτείνοντας τη σκέψη του WSM, η περιφρόνηση ενός happy end μπορεί να εξηγηθεί (α) από προσωπικό κορεσμό ευτυχίας, (β) από απουσία προσωπικής ευτυχίας με αποτέλεσμα να μη θες να βλέπεις τι γίνεται στους άλλους ή/και (γ) από παρακολούθηση υπερβολικά μεγάλου αριθμού χολυγουντιανών blockbusters.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση των δύο μικρών αυτοτελών και συνδεόμενων κειμένων η ευτυχία στη μέση ή στο τέλος δεν περιφρονείται καθόλου - guaranteed.
Την καλημέρα μου!
Μα τους χίλιους κεραυνούς και τις χίλιες πίπες δεν εννοούσα την ευτυχία.Εννοούσα την αίσθηση του ανολοκλήρωτου.Κάτι σαν λογοτεχνική βινιέτα.Αλλά ίσως βιάστηκα.Ακολουθεί,φαντάζομαι,το 2/2.
με λίγη φαντασία μπορει τα βαμπιρ να εμφανιστουν στο δεύτερο μέρος της ιστορίας ;Ρ
το πρώτο πάντως ήταν πολύ ωραιο. δοτικο πολύ εκ μερους της καπως.
:)
Σελιτσάνε,
χαχα τι μου θυμίσατε!
Έχετε δίκιο, επικεντρώθηκα στα 2/3 του πρώτου σας σχολίου. Βεβαίως, ακολουθεί το 2ο μέρος με επίσης happy end (και άρα happy middle εδώ;).
deadend mind,
εε κρίμα θα΄ταν τόσο αμούρ να κυλιστεί στο αίμα και τον κυνόδοντα! ;)
Πολύ δοτικό, δίκιο έχετε, ίσως σε υπερβολικό βαθμό - κάτι που οι υπόλοιπες κυρίες της παρέας δεν το σχολίασαν...
Καλώς ορίσατε :)
Δημοσίευση σχολίου