Όταν δεν απάντησε στο τηλέφωνο.
Όταν πέρασαν τέσσερις μέρες χωρίς να τον δει.
Όταν τον συνάντησε γνωρίζοντας ότι θα τον χάσει μετά από λίγο.
Όταν έστρεψε αλλού το βλέμμα του.
Όταν φοβήθηκε, ότι κοιμήθηκε με άλλη.
Όταν έκανε σχέδια δίχως αυτήν.
Όταν χαμογέλασε χωρίς να είναι αυτή ο λόγος.
Όταν την ακούμπησε αδιάφορα.
Όταν γέλασε, ενώ εκείνη μιλούσε σοβαρά.
Όταν φοβήθηκε το άγγιγμά της.
Όταν έψαξε γι’άλλο άγγιγμα.
Όταν την είπε φίλη του.
Όταν της μίλησε αδιάφορα, ενώ εκείνη έβραζε μέσα της.
Όταν δεν την παρηγόρησε στο τελευταίο της κλάμα.
Όταν στράγγιξε τη ματιά του.
Όταν έγινε σαφής.
Τότε μόνο αυτή κατάλαβε και πόνεσε τόσο μα τόσο πολύ.
22 σχόλια:
Όταν έχεις φορέσει κατάσαρκα όλα αυτά τα "όταν", τότε και μόνο τότε βλέπεις το τέλος μας...
http://www.youtube.com/watch?v=zbcLr6mqIVI
Δεν μπορεί, πρέπει να υπάρχει κάποιο κανόνας στα πόσα 'όταν'πρέπει να αποχωρείς...
Σαν εμένα κι αυτή. Δεν το πιάνει εύκολα το υπονοούμενο.
χα χα χα
Πoλυς....πονος, βρε κουμπαρε μου. Δε βοηθησε το ταξιδι στην Αυστρια,ε;;
:)))
Λένα,
συνήθως δε χρειάζονται τόσα πολλά όταν, αλλά κάποιες φορές...
Τσαλ,
κανόνας; Μμ δε νομίζω. Ο καθένας μας ορίζει τα όρια του.
Riski,
χαχα πες της τα. Μια, δυο, τρεις εεε αηδία κατάντησε!!!
Κουμπάρα,
μα δεν ήρθε μαζί μου η ηρωίδα ;))
και πονάει ακόμα...και της λείπει, ακόμα...όπως τα λέει και το Μονικάκι...αλλά όλα μόνη της...εκείνος απών, από την αρχή(;)...και μάλλον όχι και τόσο σαφής,ε;
Ίσως να είχαν αποφευχθεί όλα αυτά τα όταν αν ήταν σαφής από την αρχή...
Ίσως έτσι και εκείνη να μην είχε πονέσει τόοοσο πολύ...
Αλλά για συναισθήματα μιλάμε και αρκετές φορές αργούμε να τα ξεκαθαρίσουμε ειδικά όταν είναι αντιφατικά!
Καλό σου βράδυ.
όταν τότε και αν να. έτσι απλά. έτσι αληθινά! :)
και τόσο αδιανόητα όμορφα. σαν το σιντί της μόνικα.
καλησπέρα σου!
καλα, αν της πηρε τοοοσα κια τετοιου ειδους οταν για να τα καταφερει να καταλαβει, υπηρξε ποτε πραγματικα,ουσιαστικα παρουσα στο πριν του οταν, η κοιμοτανε συνεχως - το κουτορνιθι? (ε μα!:-)
τα βλέπεις τα σημάδια, αλλά αρνείσαι να το δεχτείς ότι ο άλλος δεν αισθάνεται πια όπως πριν. Ειδικά όταν εσύ αισθάνεσαι ακόμα. Μετά ακολουθεί ο πόνος, η αποδοχή κι η λύτρωση. Βλέπε και τα στάδια του πένθους.
"Όταν στράγγιξε τη ματιά του.
Όταν έγινε σαφής.
Τότε μόνο αυτή κατάλαβε και πόνεσε τόσο μα τόσο πολύ."
Πόσο χαίρομαι γι' αυτόν.
Εγώ τώρα τι να σας πω;Είμαι εκπρόθεσμος:έχασα τα ποστ ιδεολογικής πάλης κι έπεσα πάλι στο συναίσθημα...
...Έχουμε θεεέμααα εδώ (πάλι)...
ΥΓ: Σελιτσάνε αφήστε, και εγώ τα ίδια :-)
Ανώνυμε,
κάποιες φορές είναι σαφής, αλλά δε θέλουμε να το αποδεχτούμε...
roundel,
το ποίημα αναφέρεται μάλλον στις περιπτώσεις εκείνες που αν και ο άλλος στέλνει τα σημάδια, η ηρωίδα/ο ήρωας αρνείται να τα δεχτεί και ψάχνει να βρει κάτι ελπιδοφόρο μέσα από χαραμάδες.
Μπίλυ,
πολύ καλά τα 3-4 κομμάτια που έχω ακούσει. Περίμενα να δω πώς θα είναι η δεύτερη δουλειά της και δεν απογοητεύτηκα. Δεν έχω ακούσει βέβαια όλο το άλμπουμ, αλλά και 3-4 να είναι καλά κάτι είναι για 2η δουλειά.
DonnaBella,
χα. Ανοίγετε μεγάλη κουβέντα, αγαπητή μου...
annanas,
α γεια σου. Μπήκες στην καρδιά του ποιήματος...
mamma,
γι'αυτόν χαίρεστε;; Μμ ενδιαφέρον...
Σελιτσάνε,
χαχα υποθέτω, αναφέρεστε στο ποστ με τα φακελάκια και όχι σε αυτό της Βιέννης. Εκτός αν κάνετε λόγο για την πολιτικοοικονομική κόντρα Ευρωπαϊκού βορρά και νότου. :)
Πού'σαι ρε τραβελίριους.
Σε χάσαμε. Πάντως αν σας απασχολεί και τους δύο το ιδεολογικό θέμα (και αναφέρεστε στο ίδιο), να το συζητήσουμε, εδώ είμαστε.
υγ. Πότε θα μας κατέβεις εσύ; Άντε μπράβο.
Δυστυχώς συνήθως αυτό είναι το τέλος, δεν έρχεται την ίδια στιγμή και για τους δύο. Ομως δεν πειράζει, πιστεύω εγώ, παρά το πολλά όταν, παρά τη διαφορετική στιγμή, παρά τον πόνο της έχει τη χαρά που το έζησε, και ξανά από την αρχή και εκείνη κι εκείνος.
Καλό σου βράδυ
Αν ήταν ΣΑΦΗΣ απο την πρώτη στιγμή ίσως απέφευγε όλα τα υπόλοιπα? Λέω, μήπως...
Καλησπέρα.
Όσο κοινότυπο κ αν ακουστεί αξία έχει το πόσο καλή ήταν η διάρκεια.. Το τέλος..μάλλον δύσκολα το αποφεύγεις .. έτσι κ αλλιώς..
ippoliti,
μάλλον έτσι είναι. Το θέμα είναι πως πιθανότατα στη συγκεκριμένη περίπτωση ζουν ή ζήσαν κάτι αρκετά διαφορετικό ο ένας από τον άλλο...
kovo voltes,
καλώς όρισες. Μμ ναι, σίγουρα. Έλα μου όμως που για να γίνει σαφής, πρέπει κατ'αρχάς να είναι αυτή σαφής μαζί του...
Roadartist,
ποια διάρκεια... Από την αρχή ως το τέλος υπέφερε η ηρωίδα.
Αν και αμφιβάλλω ότι το τέλος ήταν τα δικά του λόγια. Μόνη της θα το ορίσει.
Δημοσίευση σχολίου